SFINKS KANADYJSKI (SPH)

Fot. G. Polańska

Sfinks Kanadyjski, choć na pierwszy rzut oka nie przypomina kota, nie jest wynikiem nieudanego eksperymentu zwariowanego naukowca tylko naturalną mutacja genetyczną. W latach 60 ubiegłego wieku urodziły się w Toronto pierwsze prawie pozbawione owłosienia kocięta. Były na tyle inne i ciekawe że grupa hodowców postanowiła zając się rozmnażaniem i propagowaniem tej rasy. Już na początku lat 70 w Holandii , Stanach Zjednoczonych i Kanadzie powstały pierwsze programy hodowli tej rasy.

 

Dzięki ścisłej współpracy hodowców z tych krajów szybko poszerzył sie początkowo niewielki materiał hodowlany. Początkowa dla poszerzenia puli genetycznej i uzyskania określonych cech krzyżowano sfinksy z reksami devońskimi . Jednak dość szybko okazało się że nie było to do końca dobre

posunięcie gdyż potomkowie tych par mieli skłonności do patologicznych skurcz ów mięsni dziedziczone po reksach właśnie. Dlatego też wprowadzono do hodowli przede wszystkim europejskie i amerykańskie koty krótkowłose oraz sporadycznie koty orientalne czy rosyjskie niebieskie. Dzięki temu dzisiejsze sfinksy cieszą się doskonałym zdrowiem.

 

BUDOWA

Sfinksy są kotami średnich rozmiarów z waga pomiędzy 3-5 kg (oczywiście kotki są mniejsze od kocurów). Ciało mają lekko wydłużone z szeroką silnie rozwiniętą klatka piersiowa i wydatnym brzuszkiem. Nie oznacza to jednak że mają wyglądać na upasione . Są to koty umięśnione o mocnych kościach po prostu “solidne” . Kończyny sfinksów są silnie umięśnione tylnie nieco dłuższe od przednich, stopy mają kształt owalny z długimi palcami i silniej niz u innych ras rozwiniętymi opuszkami , które sprawiają wrażenie nadmuchanych. Głowa średniej wielkości w kształcie spłaszczonego klina o zaokrąglonych konturach z wydatnymi kościami policzkowymi oraz silnie rozwiniętymi poduszeczkami z wąsami i wydatną brodą. Nos średniej długości z niewielkim stopem. Oczy duże szeroko rozwarte przypominające cytrynę, lekko skośne ustawione w dużej odległości od siebie. Uszy duże szerokie u nasady , otwarte i sterczące niczym radary osadzone nie za wysoko ale też nie za nisko wewnątrz całkowicie pozbawione owłosienia. Szyja średniej wielkości zaokrąglona dobrze umięśnione z mocno rozwiniętym karkiem.

 

SIERŚĆ/SKÓRA
Kot nagi, skóra pokryta delikatnym meszkiem tekstura podobna do irchy. Skóra kociąt jest bardzo pomarszczona sprawia wrażenie za dużej , u dorosłego kota fałdy i zmarszczki są cechą pożądaną zwłaszcza na głowie powinny być ich dużo. Dopuszczalne , ale nie pożądane jest owłosienie na zewnętrznej stronie uszu u nasady nosa oraz na końcach łap i ogona. Jednak tak wyglądające osobniki są niżej oceniane przez sędziów. Sfinksy występują we wszystkich odmianach kolorystycznych.

 

PIELĘGNACJA
Nie jest trudna , pozbawiona owłosienia skóra produkuje ochronne sebum. Jest ono szczególnie widoczne u osobników o jasnym umaszczeniu, może zostawiać brązowe ślady na pościeli czy jasnych ubraniach właściciela. Ilość produkowanego sebum jest cechą głównie osobnicza jedne koty wydzielają go mniej inne więcej . Możemy je zmywać z kota wilgotnymi chusteczkami do pielęgnacji niemowląt lub po prostu w kąpieli z dodatkiem łagodnego szamponu dla psów. Należy jednak pamiętać ,że im częściej będziemy usuwać tę naturalną warstwę ochronna skóry tym szybciej i większej ilości będzie się ona pojawiać. Raz na dwa tygodnie należy obciąć kotu paznokcie usuwając jednocześnie wacikiem brązową wydzielinę znajdującą się u ich nasady . Uszy sfinksa czyścimy w miarę potrzeby pamiętając o tym że z powodu braku włosów ochraniających kanał słuchowy zwiększona jest u tych kotów produkcja woszczyny. Nie przesadzajmy z pucowaniem ucha bo ceną za jego nieskazitelną czystość będą stany zapalne. Jeśli chcemy by w ciepłe i słoneczne dni nasze łysolce mogły wychodzić na zewnątrz trzeba skórę kota do tego odpowiednio przygotować. By chronić zwierzę przed oparzeniami słonecznymi można stosować kremy z filtrem UV lub po prostu stopniowo wydłużać czas pobytu kota na słońcu . Początkowa 10- 15 min po kilku dniach pół godziny itd. Skóra będzie się stopniowo przyzwyczajać , kot się lekko opali (a nie przypali) i odpada nam problem zlizywania preparatów ochronnych.

 

CHARAKTER

Sfinksy to niezwykłe koty również pod względem swojej osobowości, a jest ona bardzo złożona. Ten kot ma w sobie coś z dziecka , małpki i psa . Ta mieszanka powoduje ,że jest zwierzęciem nietuzinkowym. Sfinks zawsze musi przebywać blisko swojego człowieka w każdej sytuacji , co czasami bywa irytujące. Żeby to zobrazować dzień ze sfinksem wygląda mniej więcej tak . Budzimy sie rano zciągamy z siebie zaspanego kota i idziemy do łazienki , po chwili nasz kot też tam jest . Zasiadamy na muszli, kot szybciutko korzysta z kuwety i jeśli zdąży ładuje nam sie na kolana. Kiedy po wszystkim dojdziemy do umywalki kot siedzi już na jej brzegu radośnie rozchlapuje wodę , kradnie patyczki kosmetyczne , waciki , zrzuca na podłogę i turla naszą ulubioną szminkę lub o zgrozo cienie do powiek . Kiedy uda nam się jakoś ogarnąć, w kuchni również nie ma spokoju , sfinks chętnie spróbuje naszej porannej kawy , sprawdzi czy masło jest świeże a na koniec zwieje z plastrem żółtego sera skradzionego z kanapki, jeśli choć na ułamek sekundy stracimy ją z oczu. Podczas sprzątania sfinks śledzi każdy ruch miotły i szmatki cyklicznie polując .

 

Podczas gotowania obiadu znowu musimy uważać bo natręt musi pomacać wszystko co wkładamy do garnka. Wieczorem kąpiąc się w wannie również możemy zapomnieć o relaksie bo nasz cień juz siedzi na jej brzegu rozchlapuje pianę lub poluje na palce naszych stóp zanurzone pod wodą. Koniec dnia także nie daje nam ukojenia bo zanim zdążymy wejść do sypialni pod kołdrą już mości się nasz sfinks. Oszem można spróbować odizolować kota zamknąć drzwi ale nie znam nikogo kto długo wytrzyma te rozdzierające serce jęki i drapanie nieszczęśliwego stworzenia. W skrócie sfinks jest szybki ,zwinny ,wysokopienny, ciekawski , bystry i przyklejony do człowieka. Błyskawicznie sie uczy , przybiega jak pies na zawołanie doskonale rozumie naszą mowę co robi z niego znakomitego kompana. Jest zwierzęciem pozbawionym agresji kocha wszystkich jak leci: ludzi , psy ,gryzonie i ptaki. Nie znosi samotności dlatego nie nadaje się jako pupil dla osób zapracowanych, najlepiej gdy w domu nie jest jedynym zwierzęciem. Sfinks jest stworzeniem cieplutkim i mruczącym najgłośniej na świecie dla jednych to najpiękniejsza istota jaka stąpa po ziemi dla innych łysa szkarada rodem z horroru. Te koty albo się kocha albo nienawidzi ale na pewno nikt nie pozostaje wobec nich obojętny.

 

Tekst i zdjęcia: Joanna Słupska – Siatka. Hodowla Goło i Wesoło*PL